บทที่ 213 เทพทวารบาลไร้หัว

บทที่ 214 เทพทวารบาลไร้หัว

ทางเดินภายในสำนักงานสืบสวนเขตตะวันออกซับซ้อนราวกับเขาวงกต ทุกห้องทำงานต่างแผ่กลิ่นอายประหลาดออกมา

เสียงสวดมนต์พึมพำ เสียงเด็กขับขานบทเพลงกล่อมเด็ก เสียงหอบหายใจที่ดังออกมาจากลำโพง รวมถึงเสียงฝีเท้าที่ย่ำผ่านไปมาเป็นระยะ ตึกแห่งนี้ดูไม่เหมือนสถานที่ทำงานของเจ้าหน้าที่สืบสวนแม้แต่น้อย แต่มันกลับดูเหมือนรังผีเสียมากกว่า

ดวงตาของรูปวาดบุคคลบนผนังกำลังกลอกไปมา พวกมันแลบลิ้นเลียริมฝีปากพลางจ้องมองทุกคนที่เดินผ่านไปมา