บทที่ 215 ต้องผลักประตูออกถึงจะรอด

ตอนที่ 216 ต้องผลักประตูออกถึงจะรอด

“นี่คือลูกกุญแจสำหรับเปิดประตูบ้านของซือถูอันงั้นเหรอ? รูปหน้าศพขาวดำของตัวเขาเองเนี่ยนะ?” เฮ่ออี้สงบสติอารมณ์ลงหลังจากเห็นข้อความที่อยู่ด้านหลังรูป ในฐานะลูกสมุนที่ “จงรักภักดี” ที่สุดของซือถูอัน เขารู้ดีว่าข้อความเหล่านั้นมีความหมายอย่างไร

เมื่อได้รูปหน้าศพมาแล้ว ก็จำต้องปฏิบัติตามกฎที่เขียนไว้ด้านหลัง เปรียบเสมือนการรับช่วงต่อชะตากรรมของซือถูอัน และกลายเป็นศัตรูกับความเป็นจริงทั้งมวล

มรดกของซือถูอันนั้นเย้ายวนใจยิ่งนัก แต่ก็ต้องมีชีวิตอยู่เพื่อเสพสุขกับมันด้วย

การถูกบีบอยู่ระหว่างสองโลก ทำให้ต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดผวาในทุกๆ วัน หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว จุดจบก็คือวิญญาณแตกสลายไม่เหลือซาก