บทที่ 192 การหยั่งรากฝังลึก

บทที่ 193 การหยั่งรากฝังลึก

ไม่มีใครรู้ว่าเกาหมิ่งเข้ามาประชิดตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ และไม่มีใครรู้ว่าเหตุใดเขาถึงได้เคียดแค้นซือถูอันถึงเพียงนี้

สายฝนกระหน่ำลงบนร่างของเกาหมิ่ง หยดน้ำไหลผ่านเส้นผมหยดลงบนใบหน้าของซือถูอัน ทุกหยดเย็นเยียบจนน่าขนลุก

“เจอกันอีกแล้วนะ ซือถูอัน!”

ความทรงจำแห่งความตายในใจหมุนวนราวกับฟันเฟือง ความเจ็บปวด ความอัดอั้น และเสียงกรีดร้องแห่งความสิ้นหวังดังก้องอยู่ในอกของเกาหมิ่ง นิ้วมือของเขาจิกลงไปบนผิวหนังที่ลำคอของซือถูอัน ปลายเล็บยังคงกดลึกลงไปเรื่อยๆ

การเริ่มต้นใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า การใช้ความตายปูทางสู่อนาคต กว่าจะลองผิดลองถูกจนพบเส้นทางนี้ กว่าจะทำให้เกาหมิ่งที่ตัวเล็กจ้อยดั่งมดปลวกสามารถล็อกคอรักษาการผู้อำนวยการสำนักงานสืบสวนเขตตะวันออกคนนี้ได้