บทที่ 193 สามเส้นทาง

บทที่ 194 สามเส้นทาง

เซี่ยหยางวาดภาพเสื้อกันฝนสีแดงลงบนตัวครูศิลปะไปแล้ว และตอนนี้เขาก็อยากจะวาดวิญญาณของซือถูอันเก็บไว้เป็นคอลเลกชัน แม้ว่าตัวเขาจะตายไปในภาพถ่ายมรณะขาวดำแล้ว แต่ชีวิตหลังความตายของเขากลับมีความสุขและเติมเต็มยิ่งกว่าเมื่อก่อนเสียอีก

โซ่ตรวนทิ่มแทงทะลุผ่านร่างกาย ซือถูอันไม่มีทางขัดขืนได้เลย แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นเขายังต้องทนรับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ทำได้เพียงปล่อยให้เซี่ยหยางวาดภาพเขาไปตามใจชอบ

“พวกแก...” ซือถูอันจ้องมองเกาหมิ่งและเซี่ยหยางสลับกันไปมา ก่อนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง “พวกแกคือคนเดียวกัน? เกาหมิ่ง แกคือเกาหมิ่งอีกคนหนึ่ง!”