กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 162 ซือถูอัน!
เกาหมิ่งที่อยู่นอกกระจกยืนอยู่เบื้องหลังจีเจ๋อ ส่วนเกาหมิ่งที่ตายไปแล้วในกระจกยืนอยู่เบื้องหลังเซี่ยหยาง
“ฉันรู้ดีว่าต้องทำอย่างไร อย่าล้ำเส้นให้มากนัก” มือของเกาหมิ่งค่อยๆ ยกขึ้น ล็อกคอของจีเจ๋อเอาไว้เบาๆ สายตาของเขาจับจ้องไปที่กระจกบานนั้น
เกาหมิ่งตาเดียวในกระจกที่เต็มไปด้วยบาดแผลกำลังบีบคอเซี่ยหยาง ดวงตาข้างที่เหลืออยู่ถูกเส้นเลือดสีแดงฉานพาดผ่าน เสียงของเขาเย็นเยียบจนน่าขนลุก
“ฉันตายไปแล้ว คนที่ตัดสินใจคือแก” จีเจ๋อในกระจกค่อยๆ ซ้อนทับกับสีหน้าของเซี่ยหยาง “การฆ่าทุกคนคือความคิดที่อยู่ลึกที่สุดในใจแก ฉันแค่แสดงทุกอย่างออกมา แกยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? ฉันกำลังทำตามความต้องการของแก ไม่ใช่ฉันที่นำทางแก แต่เป็นแกที่กำลังบงการฉันอยู่”
กระจกสะท้อนวิญญาณและจิตใจของคนทั้งสามออกมา พร้อมกับเผยให้เห็นร่างของจีเจ๋อ เซี่ยหยาง และเกาหมิ่ง
“หยุดเดี๋ยวนี้” เกาหมิ่งออกแรงที่นิ้วทั้งห้า ลำคอของจีเจ๋อเริ่มบิดเบี้ยว
เซี่ยหยางในกระจกเผยรอยยิ้มอบอุ่น สองมือยังคงวาดลวดลายอย่างบ้าคลั่ง คนสติเฟื่องผู้นี้กำลังวาดรูปหน้าศพให้กับนักเรียนทุกคนในห้อง 13!