บทที่ 162 เกาหมิ่ง, เซี่ยหยาง, ซือถูอัน

ตอนที่ 163 เกาหมิ่ง, เซี่ยหยาง, ซือถูอัน

บนชุดนักเรียนยังมีรอยเท้าเปื้อนอยู่ หลังจากจีเจ๋อได้สติ เขาก็รีบหาตำแหน่งของตัวเองทันที เขาไปยืนอยู่หน้าเพื่อนร่วมชั้นทุกคน

เมื่อเห็นจีเจ๋อฝืนกระแสขึ้นมา หมอลู่ก็อดไม่ได้ที่จะมองเขาหลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้เห็นความผิดปกติอะไร

"ขอโทษที่รบกวนพวกคุณด้วยครับ ผมเองก็ไม่คิดว่าจะทำให้ผนังตรงกลางห้องพยาบาลพังลงมาแบบนี้" ไม่ต้องรอให้ใครมาโยนความผิด จีเจ๋อเอ่ยปากยอมรับด้วยความละอายใจเล็กน้อย

"เป็นเธอที่ทำลายหน้าต่าง กระจก และประตูงั้นเหรอ?" หมอลู่คิดว่าตนเองมองข้ามอะไรไป เขาจ้องจีเจ๋ออยู่นานแต่ก็ยังไม่พบอะไร "เธอทำได้ยังไง?"