บทที่ 115 หนึ่งร้อยหน่วยกิตและหนึ่งร้อยชีวิต

บทที่ 116 หนึ่งร้อยหน่วยกิตและหนึ่งร้อยชีวิต

เกาหมิ่งและตู้ไป๋มองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ เพียงแค่เวลาในคาบเรียนเดียว ในกลุ่มแชทก็มีข้อความเด้งขึ้นมาหลายร้อยข้อความแล้ว

เกาหมิ่งเลื่อนอ่านย้อนขึ้นไปอยู่นานกว่าจะเข้าใจต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวทั้งหมด

เฉียนจวิ้นหราน ตัวแทนวิชาภาษาอังกฤษพาเพื่อนผู้ชายกลุ่มหนึ่งไปเล่นที่สนามบาสเกตบอล พวกเขาอยากจะรื้อฟื้นความกระฉับกระเฉงในวัยเยาว์กันสักหน่อย แต่ในตอนที่เพิ่งเปลี่ยนชุดกีฬาเสร็จ จู่ๆ เฉาซง นักเรียนซ้ำชั้นที่อายุมากที่สุดในห้องก็เห็นคนคนหนึ่งยืนอยู่ที่หน้าต่างชั้นสามของตึกสำนักงาน ดูเหมือนจะเป็นจั่วจวิน

เขาอุ้มลูกบาสแล้วโบกมือเรียกไปทางนั้น จั่วจวินเองก็โบกมือตอบกลับอย่างกระตือรือร้น แต่ทว่าวินาทีต่อมา เขากลับเห็น "จั่วจวิน" อีกคนในชุดคนไข้ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังจั่วจวินคนแรก!