บทที่ 114 เงื่อนไขการสำเร็จการศึกษา

บทที่ 115 เงื่อนไขการสำเร็จการศึกษา

“เขาถูกพาตัวไปที่ไหน?”

杜白 (ตู้ไป๋) ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ เกาหมิ่งในตอนนี้หวาดกลัวจนไม่กล้าขยับตัว หากเหตุการณ์เมื่อครู่เกิดขึ้นกับเขา คนที่จะถูกลากออกไปคงเป็นเขาเอง

ตู้ไป๋ขาสั่นพับๆ เขาเริ่มปวดปัสสาวะจนต้องเขย่งเท้าไปมาด้วยความกระวนกระวาย

เกาหมิ่งไม่ได้พูดอะไรกับตู้ไป๋ เพียงแค่ส่งสายตาให้เขาสบายใจและบอกเป็นนัยว่าให้ตั้งใจฟังบทเรียนต่อไป

หลังจากนักเรียนที่นั่งอยู่ข้างหน้าเกาหมิ่งถูกพาตัวออกไป บรรยากาศในห้องเรียนก็ตึงเครียดขึ้นกว่าเดิม เด็กๆ ในห้องต่างทุ่มความสนใจทั้งหมดไปที่การเรียน บังคับตัวเองไม่ให้วอกแวกกับปัจจัยภายนอก

ในขณะที่ฟังอาจารย์สอน เกาหมิ่งก็หวนนึกถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น