บทที่ 116 การบ้านสุดพิเศษ

บทที่ 117 การบ้านสุดพิเศษ

“เงื่อนไขการผ่านด่านข้อที่สองนั่นน่าจะเป็นแค่การกลั่นแกล้งของพวกนักเรียนมากกว่า โรงเรียนนี้ขึ้นชื่อเรื่องผลิตคนบ้าอยู่แล้ว” หวังเจี๋ยที่นั่งอยู่ข้างๆ เกาหมิ่งเอ่ยขึ้น “นายคงไม่ได้คิดจะฆ่าคนเป็นร้อยคนเพื่อผ่านด่านจริงๆ หรอกนะ?”

“บางทีนั่นอาจจะเป็นเงื่อนไขการจบการศึกษาของพวกผีก็ได้” เกาหมิ่งพิงหลังกับพนักเก้าอี้ “ฉันกับตู้ไป๋เพิ่งไปเข้าเรียนมาคาบหนึ่ง ตราบใดที่ปฏิบัติตามกฎระเบียบในห้องเรียนก็จะไม่ถูกฆ่า ดูเหมือนพวกผีเองก็ต้องอาศัยกฎเกณฑ์ในการทำร้ายคน ไม่สามารถใช้ความรุนแรงได้ตามอำเภอใจ”

“งั้นพวกเราใช้ความรุนแรงกับพวกผีได้ไหม?” แววตาของหวังเจี๋ยฉายแววโหดเหี้ยมขึ้นมาวูบหนึ่ง