บทที่ 104 ลูกสมุนหมายเลขสาม ไป๋เซียว

บทที่ 105 ลูกสมุนหมายเลขสาม ไป๋เซียว

“ในชั้นใต้ดินของซูเปอร์มาร์เก็ตมีผีน้ำอยู่กี่ตัว?”

“ไม่รู้สิ ไม่เคยนับ” จางติ่งส่ายหน้าเบาๆ “ความอาฆาตจะดึงดูดความอาฆาตให้เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้นจำนวนผีในฝันร้ายจึงเพิ่มขึ้นตลอดเวลา”

เมื่อได้ยินบทสนทนาระหว่างเกาหมิ่งกับจางติ่ง ไป๋เซียวก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เขาผ่านเหตุการณ์ผิดปกติมามากมาย แต่ยังไม่เคยเห็นฉากที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้มาก่อน

แม้เขาจะมีความมุ่งมั่นและความกล้าหาญเหนือคนทั่วไป แต่หากต้องลงไปเผชิญด้วยตัวเอง เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัวและกระวนกระวายใจอย่างที่สุด

ในทางกลับกัน เกาหมิ่งที่เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง กลับดูเหมือนจะแค่มีความประหม่าอยู่บ้างเท่านั้น