บทที่ 103 th

第104章 ลงน้ำ

จางติ่งจดจำทุกอย่างได้แม่นยำ เขาเจ็บปวดกว่าใคร และตื่นรู้กว่าใคร

“ตั้งแต่พวกเราเข้ามาในซูเปอร์มาร์เก็ต คุณก็คอยช่วยเหลือเราอยู่ใช่ไหม?” เกาหมิ่งยังคงจ้องมองไปยังใต้พื้นซูเปอร์มาร์เก็ต ที่ซึ่งมีวิญญาณอาฆาตจำนวนนับไม่ถ้วนปะปนอยู่กับคนเป็นไม่กี่คน

จางติ่งชี้ไปที่ช่องโหว่บนพื้นซึ่งเขาเป็นคนงัดออก “ช่องนี้คือช่องระบายอากาศในฝันร้ายของคุณ ซูเปอร์มาร์เก็ตทั้งหลังถูกความอาฆาตห่อหุ้มไว้ ใครก็ตามที่ก้าวเข้ามาจะตกลงไปในฝันร้ายของเหตุการณ์อุทกภัย และถูกน้ำท่วมกลืนกิน หากไม่สามารถหนีออกมาได้ในเวลาอันสั้น ก็จะค่อยๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของอุทกภัยนั้นไป”