กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 103 ท้ายที่สุดแล้วพวกเราก็ตายไปสิบปีแล้ว
เสียงการต่อสู้อันดุเดือดหยุดลงทันทีที่เกาหมิ่งก้าวออกจากห้องควบคุมกล้องวงจรปิด ภายในซูเปอร์มาร์เก็ตตกอยู่ในความเงียบงัน
ความเงียบนี้ทำให้เกาหมิ่งรู้สึกขนลุกซู่ อาจเป็นเพราะเขาผ่านความตายมานับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขามีสัญชาตญาณพิเศษเกี่ยวกับความตาย
ขนทั่วร่างลุกชัน เกาหมิ่งบอกไม่ถูกว่าจุดไหนที่ผิดปกติ
เขาค่อยๆ ย่อตัวลง สายตาปรับเข้ากับความมืดพลางส่งสัญญาณให้จู้เหมี่ยวเหมี่ยวและพนักงานใหม่สวมแว่นอย่าเพิ่งออกมา
หูของเขาขยับเล็กน้อย เกาหมิ่งได้ยินเสียงแปลกปลอม เขาปรับองศาของร่างกายแล้วมองไปตามแสงสลัว