กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 15 เจ็ดระดับ
เมื่อมองดูอย่างละเอียด รูปหน้าศพขาวดำของจ้าวสี่ใบนี้ไม่เหมือนกับรูปหน้าศพใบอื่น ๆ ที่เกาหมิ่งเคยได้มาก่อนเลย บนรูปภาพเต็มไปด้วยรอยยับและรอยแตก ร่องรอยทั้งหมดมาบรรจบกันที่โซ่ที่พันอยู่บนแขนของเกาหมิ่งและจ้าวสี่
"โซ่สีดำพวกนั้นดูเหมือนจะกำลังเคลื่อนไหว..."
จ้าวสี่ในรูปหน้าศพดูเลือนราง ดูเหมือนเขากำลังส่งมอบบางสิ่งบางอย่างผ่านโซ่เหล่านั้นให้กับเกาหมิ่ง
"ข้อความด้านหลังรูปหน้าศพขาวดำดูเหมือนจะบอกใบ้ผมว่า ถ้าอยากได้ความสามารถของจ้าวสี่ ก็ต้องทำให้คนจำนวนมากรู้เรื่องราวในอดีตของเขา เพื่อให้เขาวางจื๋อเนี่ยนลงได้อย่างสมบูรณ์"
"แต่ว่านะ ความสามารถของจ้าวสี่คืออะไรกันแน่? กระโดดตึกแล้วไม่ตายงั้นเหรอ?"
"รูปหน้าศพแต่ละใบก็มีความแตกต่างกันมาก ดูเหมือนผมยังมีอะไรอีกมากที่ต้องค้นหาและทดลอง"
เกาหมิ่งเก็บรูปหน้าศพทั้งสองใบ เขากะว่าจะนำรูปหน้าศพทั้งหมดติดตัวไปด้วยในครั้งหน้าที่เข้าสู่เกม เพื่อลองใช้ทีละใบ และเพื่อให้ "สมาชิกในครอบครัว" ได้ทำความรู้จักกัน