กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 3 เมืองอารยะเจียงฮู่ฮั่น
เกาหมิ่งนั่งอยู่ใต้แสงไฟกลางห้องนั่งเล่นพอดี ตรวจสอบรูปถ่ายขาวดำสองใบอย่างละเอียด พยายามหาเบาะแสบางอย่างจากมัน
“‘บ้าน’ ที่กล่าวถึงในรูปหน้าศพ น่าจะหมายถึงโลกที่พ่อผีและแม่ผีอยู่”
“รูปแรกบอกว่าผมกลายเป็น ‘ผู้ปกครอง’ กุมกุญแจสำหรับเปิดประตูบ้าน กุญแจที่มันบรรยายถึงไม่น่าจะหมายถึงสิ่งของชิ้นใดชิ้นหนึ่ง แต่เป็นความสามารถอย่างหนึ่ง เช่น เกมที่ผมสร้างกลายเป็นความจริง”
“พ่อผีกับแม่ผีเข้ามาในโลกแห่งความจริงผ่านเกมที่ผมสร้าง พ่อแม่ที่เห็นอาจไม่ใช่ร่างจริงของพวกเขา เป็นเพียงภาพลักษณ์บางอย่างที่พวกเขาแปลงกายมาเมื่อลงมาสู่โลกแห่งความจริง”
เกาหมิ่งเขียนคำว่า ‘พวกเขา’ และ ‘พวกมัน’ ลงในสมุด เขายังคงไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายคืออะไรกันแน่