บทที่ 4 สตูดิโอเกมสยองขวัญที่ไม่ทำเกมสยองขวัญ

บทที่ 4 สตูดิโอเกมสยองขวัญที่ไม่ทำเกมสยองขวัญ

ฝนยังคงตกหนักไม่ขาดสาย เกาหมิ่งไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวมากนัก เพียงแต่ในใจมีความรู้สึกซับซ้อนบางอย่าง

ฟ้าสางแล้ว แต่หลังจากที่เกาหมิ่งลองค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต เขาก็พบว่าฝนที่ตกหนักทำให้ถนนถูกตัดขาดและเกิดน้ำป่าไหลหลาก ตอนนี้ไม่มีรถคันไหนสามารถเข้าใกล้จุดอุโมงค์ที่ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อของสามเมืองอย่างหานเจียง ซินฮู่ และฮั่นไห่ได้เลย

“หวังว่าอุโมงค์นั่นจะไม่ถูกน้ำป่าพัดจนปิดตายนะ”

ในเมื่อยังหาสาเหตุไม่ได้ว่าทำไมเกมถึงกลายเป็นความจริง เกาหมิ่งจึงทำได้เพียงยอมรับความจริงอันไร้สาระนี้ “ไม่รู้ว่าตอนนี้ถ้าจะลบการออกแบบเกมพวกนั้นทิ้งไปจะยังทันอยู่ไหม ดูท่าฉันคงต้องไปที่สตูดิโอเกมเย่เติงสักหน่อยแล้ว”