ตอนที่ 222 ฝูเป่า: ขอบคุณคุณอาต้าเผิง

ยามที่ต้าเผิงลืมตาตื่นขึ้นมา ตรงหน้าก็มีใบหน้าน่ารักเฉลียวฉลาดดวงหนึ่งยื่นเข้ามาใกล้

เขาผุดลุกขึ้นนั่งอย่างกะทันหันแล้วยื่นมือไปกอดฝูเป่าเอาไว้ กวาดตามองไปรอบทิศทางด้วยท่าทางที่ตื่นตกใจเป็นอย่างยิ่ง

พอมองไม่เห็นแม้แต่เงาของงูเหลือมตัวใหญ่ ถึงได้ค่อยลอบถอนหายใจออกมา

“คุณอาต้าเผิงจะทำอะไรน่ะ!”

ฝูเป่าตบหน้าคุณอาต้าเผิงเบา ๆ ด้วยสีหน้าไร้เดียงสา

เธอถูกกอดแน่นเกินไปแล้วนะ~

“ตกใจแทบตาย งูตัวนั้นล่ะ ฝูเป่า ไป พวกเรารีบลงเขาเร็วเข้า!”

ต้าเผิงไม่ยอมปล่อยมือ กอดฝูเป่าเอาไว้แล้วพุ่งตัวออกจากสวนท้อทั้งล้มลุกคลุกคลาน

“คุณอาต้าเผิง คุณอากลัวเสี่ยวไป๋เหรอคะ~”

ฝูเป่าถอนหายใจแล้วเอ่ยถามอีก