กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เดินไปได้ราวสองสามร้อยเมตร ก็มาถึงข้างลำธารสายหนึ่ง
ฝูเป่ากับปู่หยุดฝีเท้า เจียงเหล่าเอ้อร์อ้าปากค้างเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง
“บนเขายังมีต้นวอลนัตด้วยเหรอเนี่ย?!”
เจียงเหล่าเอ้อร์จำได้ว่านี่คือต้นวอลนัต เขาเคยเห็นบนภูเขากระดานหมากใกล้กับหมู่บ้านเดิมฝ่ายหญิงของหวังซิ่วเอ๋อ แถบหมู่บ้านตระกูลหวังแทบทุกครัวเรือนล้วนปลูกต้นวอลนัตไว้ตรงหัวแปลงนาในแปลงที่ดินส่วนตัวของตนเอง
นี่เป็นต้นวอลนัตที่สูงใหญ่มากต้นหนึ่ง ใบไม้ร่วงหล่นไปจนเกือบหมดแล้ว
เวลานี้ก็บ่งบอกว่าวอลนัตถึงช่วงเวลาเก็บเกี่ยวที่ดีที่สุดแล้ว
“ฝูเป่าเชื่อฟังนะ หลบไปไกล ๆ หน่อย!”
เจียงเหล่าเอ้อร์มองต้นวอลนัตต้นท้อต้นสูงใหญ่ตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย พลางกำชับให้ฝูเป่าหลบไปให้ไกลหน่อย