ตอนที่ 50 มีคนคลำทางในความมืดมาโขกศีรษะคำนับที่หน้าประตูตระกูล!

ยามที่กลับลงมาจากบนเขา ดวงตะวันก็ค่อย ๆ คล้อยต่ำลงแล้ว

แสงอาทิตย์ยามอัสดงสาดส่องลงบนร่างเล็ก ๆ ของฝูเป่า ทำให้ฝูเป่าดูคล้ายกับเปล่งแสงริบหรี่สีทองออกมาเป็นประกาย

เสี่ยวไป๋ถูกเปลือกเขียวของวอลนัตภูเขาย้อมจนแทบมองไม่ออกแล้วว่าเป็นสีเดิม

ฝูเป่าเองก็ไม่ได้สะอาดไปกว่ากันเท่าไร เสื้อผ้าสะอาดสะอ้านที่เพิ่งเปลี่ยนให้เมื่อเช้าถูกน้ำยางจากเปลือกเขียวของวอลนัตภูเขาย้อมจนเปรอะเปื้อนมอมแมมไปหมด

บนใบหน้าก็ป้ายเปรอะเป็นแถบเขียวแถบดำระเกะระกะ

ทว่าก็ยังคงมองออกได้ไม่ยากว่านี่คือยัยอ้วนจ้ำม่ำตัวขาวอวบอ้วนน่ารักน่าเอ็นดูคนหนึ่ง

ระหว่างทางได้พบเจอผู้คนไม่น้อย

เมื่อเห็นหวังซิ่วเอ๋อ เจียงเหล่าเอ้อร์ รวมทั้งตะกร้าสานบนตัวของหวังซิ่วเอ๋อต่างก็บรรจุของไว้เต็มเปี่ยมกลับลงมาจากบนเขา ในมือของจางเสี่ยวหงยังถือไก่ป่าตัวอ้วนพีไว้อีกหนึ่งตัว