กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ย่า ฉันไปหาปู่แล้วนะ!”
ฝูเป่าจับเสี่ยวไป๋วิ่งออกจากประตู แขนเล็ก ๆ ยังคล้องตะกร้าใบเล็กเอาไว้
บนตัวสะพายกระติกน้ำเล็ก ๆ เฉียงไว้ เตรียมจะไปส่งข้าวให้ปู่ที่แปลงที่ดินส่วนตัว
ฝูเป่ารู้ว่าแปลงที่ดินส่วนตัวของที่บ้านอยู่ที่ไหน ก่อนหน้านี้เธอเคยตามพวกพี่ชายแล้วก็พวกผู้ใหญ่ไปตั้งหลายครั้ง
หวังซิ่วเอ๋อจึงค่อนข้างวางใจ เพียงแค่เดินตามออกมาตะโกนบอกประโยคหนึ่ง
“เดินช้า ๆ ระหว่างทาง อย่าวิ่งล่ะ! ส่งข้าวแล้วก็รีบกลับมานะ!”
“รู้แล้ว ย่า!”
ฝูเป่าโบกมือน้อย ๆ ที่อวบอ้วน มือหนึ่งจับเสี่ยวไป๋ไว้ คล้องตะกร้าใบเล็กกระโดดโลดเต้นไปทางแปลงที่ดินส่วนตัว
เพราะขาสั้นเกินไป จริง ๆ แล้วกระโดดไม่ขึ้นเลยสักนิด
ดูแล้วเก้งก้างทว่าน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน