ตอนที่ 46 เจียงถู่คิดถึงภรรยาแล้ว

“พวกอาสะใภ้ ป้า แล้วก็ย่าในหมู่บ้านเป็นคนยัดเยียดให้หนูเอง ฝูเป่าบอกว่าไม่เอาแล้ว แต่พอยัดใส่มือฝูเป่าแล้วพวกเขาก็วิ่งหนีไปเลย!”

ฝูเป่ารีบอธิบาย ดวงตากลมโตสดใสมีชีวิตชีวาในเวลานี้เต็มไปด้วยความสงสัย

จางเสี่ยวหงเดินออกมาจากในห้อง พอเห็นเหงื่อเต็มหัวของฝูเป่าจึงเอาผ้าขนหนูสะอาดของตัวเองออกมาเช็ดหน้าให้เธอ

“นี่มันเรื่องแปลกจริง ๆ จู่ ๆ ทำไมถึงมาเอาอกเอาใจฝูเป่าบ้านเรากันล่ะ?”

จางเสี่ยวหงก็แปลกใจมากเช่นกัน ปกติแล้วพวกผู้หญิงแก่ในหมู่บ้านกลุ่มนี้แต่ละคนล้วนเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียวตัวจริงเสียงจริง ถั่วที่บ้านสักเม็ดตกพื้นแล้วถูกคนอื่นเก็บไป ยังต้องตามไปทวงคืนถึงหน้าประตูบ้านเลยเชียว!

ฝูเป่ายอมให้สะใภ้รองเช็ดเหงื่อให้ตน กะพริบตาที่เหมือนองุ่นดำปริบ ๆ

“ฝูเป่ากินได้ไหมคะ?”