กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฝูเป่ายังไม่ตื่นอีกเหรอ”
หวังซิ่วเอ๋อยิ้มพลางตบก้นน้อย ๆ ที่กระดกขึ้นมาของฝูเป่าเบา ๆ
นี่เป็นท่านอนขี้เซาประจำตัวของฝูเป่า
มุดหัวลงกับหมอน โด่งก้นขึ้นเหมือนนกกระจอกเทศ
“ย่าจ๋า ฝูเป่าง่วงมากเลยน้า~”
ยัยหนูน้อยออดอ้อนด้วยน้ำเสียงใสซื่อ เมื่อคืนเหมือนเธอจะวิ่งไปไกลมากในฝันอีกแล้ว!
“ไม่อายบ้างหรือไง พวกพี่ชายของหลานไปเข้าเรียนกันหมดแล้ว มีแค่หลานที่ยังนอนอยู่บนเตียงเตาดินไม่ยอมลุก!”