กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คนที่ถูกตีคือจู้จื่อกับเอ้อร์จู้บ้านฉัน เธอไม่เดือดร้อนก็แน่ล่ะสิ!”
หยางอวี้เหมยเบิกตากว้าง ตัดสินใจไม่แสร้งทำเป็นคนดีอีกต่อไป
หลี่กุ้ยฮวาเหลือบมองลูกชายทั้งสองคนของตัวเองแวบหนึ่ง
“ตีกันทำไม”
“พวกเอ้อร์จู้รังแกฝูเป่า แถมยังแย่งของของฝูเป่าด้วย!”
ต้าหวาเอ่ยเสียงดัง
ฝูเป่าดึงชายเสื้อของหลี่กุ้ยฮวาเบา ๆ
“ป้า อย่าไปตำหนิพี่ชายเลยนะ พี่ใหญ่พี่สองทำเพื่อปกป้องฉัน!”
“ฝูเป่าเด็กดี มีป้าอยู่ไม่ต้องกลัว!”
หลี่กุ้ยฮวาก้มเอวลูบหัวฝูเป่าเพื่อปลอบโยน ครั้นยืดตัวตรงขึ้นมองหยางอวี้เหมย แววตาก็ยิ่งทวีความเย็นชา