กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แม่ ฉันกลับมาแล้ว!”
“อ้าว กุ้ยฮวากลับมาแล้วเหรอ แม่ไม่อยู่บ้าน ไปทำงานที่แปลงนาแล้ว!”
หยางอวี้เหมยเดินออกมาต้อนรับจากในห้อง บนใบหน้าปั้นยิ้มอย่างเสแสร้ง ทว่าสายตากลับจ้องเขม็งไปที่ตะกร้าซึ่งคล้องอยู่บนแขนของหลี่กุ้ยฮวา
“พี่สะใภ้”
หลี่กุ้ยฮวาสะกดความรู้สึกรังเกียจที่มีต่อหยางอวี้เหมยไว้แล้วส่งเสียงทักทายเรียบ ๆ พอเป็นพิธี
“ต้าหวา เอ้อร์หวา รีบทักทายเร็วเข้า”
หลี่กุ้ยฮวาหันไปกำชับเด็ก ๆ ด้านหลัง
ต้าหวากับเอ้อร์หวาถึงได้ยอมเรียกออกมาอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก “น้าสะใภ้ใหญ่!”
เสี่ยวฝูเป่ากวาดสายตามองสำรวจบ้านหลังนี้อย่างใคร่รู้ แล้วเงยหน้าขึ้นจ้องมองป้าตรงหน้า เลียนแบบพวกพี่ชายส่งเสียงเรียกหวานใส
“สวัสดีน้าสะใภ้ใหญ่!”