ตอนที่ 8 ฉันทำไมรู้สึกว่าใครรังแกฝูเป่าคนนั้นก็โชคร้ายกันนะ?

“อาสะใภ้หนิวเอ้อร์ เรื่องบ้านฉันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ”

หลี่กุ้ยฮวากอดฝูเป่าแน่น ถลึงตาใส่สะใภ้หนิวเอ้อร์ที่วางท่าผยองแล้วเอ่ยขึ้น

“ทำไมจะไม่เกี่ยว บ้านพวกแกดีกับเจ้าเด็กตัวแสบนี้ก็เท่ากับดีกับนายทุน!”

อาสะใภ้หนิวเอ้อร์ก็เบิกตาโต เสียงดังกว่าหลี่กุ้ยฮวามากโข

ผู้หญิงอีกสองคนบนเกวียนรีบเอ่ยเกลี้ยกล่อม

“ช่างเถอะ คนบ้านเดียวกันทั้งนั้นอย่าให้เสียน้ำใจเลย สะใภ้บ้านหนิวเอ้อร์ เธอก็พูดให้น้อยลงสักสองประโยคเถอะ!”

อยู่หมู่บ้านเดียวกันทั้งนั้น ใครบ้างจะไม่รู้ว่าสะใภ้บ้านหนิวเอ้อร์คิดอะไรอยู่?

ก็แค่ในใจรู้สึกไม่สบอารมณ์ถึงได้คอยค่อนแคะคนอื่นไปทั่วไม่ใช่หรือ ตอนนี้ยังเอาเด็กอายุสองสามขวบคนหนึ่งมาเป็นเรื่องพูดอีก

“ทำไมล่ะ พวกเธอก็พูดเข้าข้างไอ้เด็กนายทุนคนนั้นด้วยงั้นเหรอ?”

สะใภ้บ้านหนิวเอ้อร์กวาดตามองพวกเธอ ปากกล้าไม่ยอมคนเอ่ยถามขึ้น