ตอนที่ 7 ฝูเป่าก็ไปบ้านยาย

“ป้า พาฝูเป่าไปด้วยได้ไหม”

เด็กสาวตัวน้อยวิ่งดุ๊กดิ๊กไปข้างกายหลี่กุ้ยฮวาแล้วกระตุกชายเสื้อของเธอ เงยหน้าขึ้นถาม

ใบหน้าเล็ก ๆ สีชมพูระเรื่อเนียนนุ่มจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้ ดวงตากลมโตเป็นประกายกระพริบปริบ ๆ เต็มไปด้วยความหวัง

หลี่กุ้ยฮวาถูกเสี่ยวฝูเป่าออดอ้อนเช่นนี้เข้าก็หมดอารมณ์แข็งกร้าวทันที เธอย่อตัวลงกอดเสี่ยวฝูเป่าไว้โดยไม่รู้ว่าจะปฏิเสธอย่างไรดี

หวังซิ่วเอ๋อช่วยพูดแทนหลี่กุ้ยฮวา

“ฝูเป่ามานี่ มาหาย่านี่ ป้าของแก

จะพาพี่ใหญ่ของแก

กลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงไปเยี่ยมญาติ แก

ก็ไม่รู้จักสักคน จะตามไปทำไมกัน”

ฝูเป่ามองดูป้าที่กอดตนเองด้วยสีหน้าลังเล แล้วมองดูย่าที่ยื่นมือมาหมายจะจูงมือตนเองอยู่ข้าง ๆ ก็รู้ว่าพวกท่านคงไม่ยอมให้เธอไปด้วยแน่ จึงคอตกในทันที