กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อา?”
หลังจากน้าหลันนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง นางก็รีบส่ายหน้า “ไม่ ๆ ๆ ไม่ต้องเจ้าค่ะ ขอบคุณในความปรารถนาดีของฮูหยิน ลูกชายของข้าซุกซนยิ่งนัก ทำคนขับรถม้าได้ไม่ดีหรอกเจ้าค่ะ”
ฮูหยินจวงหัวเราะ “ซุกซนหน่อยก็ดี ต้าหลางบ้านเราดุยิ่งนัก อยู่ในกองทัพเขาเคยพบเจ้าเด็กซุกซนแบบใดมาบ้างเล่า สุดท้ายก็ฝึกจนเชื่องหมดทั้งนั้น เจ้าไม่ต้องกังวลหรอก”
น้าหลันจะไม่กังวลได้อย่างไร?
ซูจัวมาที่ตระกูลจวงไม่ได้เด็ดขาด
“ฮูหยิน ไม่ได้จริง ๆ เจ้าค่ะ เขาหางานทำได้แล้ว”
ฮูหยินจวงถามอย่างสงสัย “งานอะไรหรือ?”
นั่นสิ งานอะไรกันเล่า?
น้าหลันเองก็มึนงงยิ่งนัก