ตอนที่ 114 พี่เขยเก่งจริง

หลังจากฉินอวี้จากไป ซูจัวก็กระโดดเข้ามาถามอย่างสงสัยว่า “เมื่อครู่นี้คนผู้นั้นเป็นใครกันแน่?”

ซูเหวยปรายตามองเขา “เรื่องทั้งหมดล้วนเป็นเพราะเจ้าก่อขึ้น”

ซูจัวไม่ยอมรับอย่างยิ่ง “พี่สาว เหตุใดท่านเอาแต่กล่าวโทษข้า ทั้งที่พี่เขยเป็นคนลงมือทำร้ายเขาแท้ ๆ จะโทษข้าได้อย่างไร?”

ซูเหวยยังไม่ทันเอ่ยปาก เสิ่นเยี่ยนก็กล่าวต่อว่า “ข้าเป็นคนตีเอง”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเสริมอีกประโยคว่า “เห็นมันแล้วขัดตา”

ซูเหวยพูดไม่ออก ซูจัวเห็นด้วยว่า “พี่เขยกล่าวได้ถูกต้อง”

ท่ามกลางเสียงเรียก “พี่เขย” ซ้ำแล้วซ้ำเล่าของซูจัว เสิ่นเยี่ยนก็หลงลืมตัวตนของตนเองไป

เขาอธิบายด้วยตนเองว่า “คนอย่างฉินอวี้ หากไม่กดมันให้ยอมจำนน มันย่อมก่อเรื่องพิสดารขึ้นมาอีก”

ซูจัวพยักหน้า “พี่เขยนี่ช่างรู้จักควบคุมผู้ใต้บังคับบัญชาเสียจริง”