กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กลับถึงบ้านก็เกือบเที่ยงแล้ว
เสิ่นเยี่ยนจัดการไก่ป่า ส่วนฉินอวี้…เขาไปตักน้ำ แบกน้ำกลับมาแล้วก็อาบน้ำล้างหน้าที่บ้านเสียหน่อย จากนั้นจึงเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดเอี่ยมกลับมา ทั้งยังนำมันฝรั่งมาด้วยหลายหัว
มันฝรั่งวางทิ้งไว้มาจนถึงตอนนี้ก็เริ่มงอกแล้ว ซูเหวยหักหน่อทิ้ง ขูดเอาตาที่งอกออกให้สะอาดก็ยังกินได้
ไก่ของเสิ่นเยี่ยนก็จัดการเสร็จแล้ว ซูเหวยจึงไปทำอาหารในห้องครัว
ฉินอวี้ยืนอยู่ตรงหน้าเสิ่นเยี่ยน หรี่ตามองเขา ริมฝีปากประดับรอยยิ้มที่ชวนให้ผู้คนรู้สึกไม่สบายใจ “เจ้าเก็บหญ้าขาดใจไปทำอะไร?”
เสิ่นเยี่ยนเงยหน้ามองเขาแล้วกล่าวถากถาง “แน่นอนว่าเอาไว้ฆ่าเจ้าให้ตายด้วยพิษ”
ฉินอวี้แค่นหัวเราะ “เสิ่นเอ้อร์ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าไม่ใช่คนดี แต่ว่า…”