กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ถือเอาไว้”
เสิ่นเยี่ยนยื่นไก่ป่าให้ซูเหวย
เขาไม่รู้เลยว่าซูเหวยคิดเพ้อเจ้ออะไรขึ้นมาอีก เหตุใดนางจึงทำสีหน้าโง่งมเช่นนี้
ซูเหวย “……”
นางรับไปถือไว้อย่างว่าง่าย พลางเห็นเสิ่นเยี่ยนเดินไปตรวจดูหลุมพรางอื่นต่อ
ซูเหวยถอนหายใจอย่างโล่งอก
ตกลงนางกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ เหตุใดจึงเกิดจินตนาการประหลาดเช่นนี้ขึ้นมาได้…
“เสิ่นเยี่ยน บนเขามีงูหรือไม่” ซูเหวยเดินตามหลังเสิ่นเยี่ยนพลางถาม
“มี”
ซูเหวยจึงเดินตามเขาใกล้ขึ้นอีกหน่อย