ตอนที่ 53 เสิ่นเยี่ยนตกปลา

“เจ็บ ๆ ๆ… ปล่อยข้า” เสิ่นชิงซงรู้สึกราวกับนิ้วมือของตนกำลังจะขาด ด้วยร่างผอมแห้งดุจลิงเช่นนี้ เขาย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหัวหน้าใหญ่จิน

เดิมทีเสิ่นเหลียงคิดจะเข้าไปช่วย ทว่าพอเห็นบุตรชายสองคนของป้าจินฮวาที่อยู่ด้านหลัง ซึ่งมีร่างกายกำยำราวกับหมี เขาก็หยุดฝีเท้าลงทันที

เสิ่นชิงอวิ๋นขมวดคิ้วเดินเข้ามา แล้วกล่าวกับหัวหน้าใหญ่จินอย่างสุภาพว่า “น้องชายต้าจ้วง ล้วนเป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งสิ้น”

จินต้าจ้วงจ้องเขาอย่างดุร้าย “เข้าใจผิดอันใดเล่า หากเหล่าจื่อไม่ห้ามไว้ ท่านแม่ของข้าคงถูกมันทำร้ายไปแล้ว”

เสิ่นชิงอวิ๋นกลั้นโทสะเอาไว้ การทำร้ายคนอันใดกัน เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าคนของบ้านเขาต่างหากที่ถูกตี

“พวกเขายังเยาว์วัยและไม่รู้ความ ข้าขออภัยแทนพวกเขาด้วย”