กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 121 ยอดฝีมือขั้นเมามาย ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ท่ามกลางสายตาของทุกคน ฉู่โม่ตวัดพู่กันเขียนอย่างรวดเร็ว บทกวีบทแล้วบทเล่าปรากฏขึ้นมาบนกระดาษ
“ผูกเกศาร่วมเป็นคู่ครอง รักใคร่ปรองดองไร้แหนงแคลงใจ”
หวังเพียงได้เคียงคู่ผู้ภักดี แก่เฒ่าตราบสิ้นชีวีมิพรากจากกัน
บนฟากฟ้าขอเป็นวิหคปีกเคียง บนพื้นพสุธาขอเป็นกิ่งไม้มงคลเกี่ยวกระหวัด
ท่านพี่ดั่งศิลาผาแกร่ง น้องหญิงดั่งต้นอ้อลู่ลม
“ต้นอ้อเหนียวแน่นดั่งเส้นไหม ศิลาผาใหญ่ไม่คลอนแคลน”
ทุกคนอ่านบทกวีของฉู่โม่ตามทีละวรรค กลิ่นอายความซาบซึ้งงดงามของบทกวีก็พัดโชยเข้าใส่หัวใจทันที
เหมือนกับได้เห็นภาพหญิงงามล่มบ้านล่มเมืองกำลังครองคู่กับชายในดวงใจไปจนชั่วชีวิต
ความรักมั่นคงไม่แปรผันนั้น ทำให้ทุกคนยกนิ้วโป้งให้พลางชมไม่ขาดปาก!