กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 120 บรรลุเต๋าด้วยภาพวาด
พอเห็นสาวงามลุคเย็นชาอย่างหลิวชิงเสวี่ยด่าคนเป็นกับเขาด้วย ซือหม่าฉางเฟิงกับฉู่โม่ต่างก็อึ้งไปเลย
“อะ...อะไรกัน ข้าพูดจริงนะว่าข้าวาดรูปเป็น แถมฝีมือเชิงภาพวาดยังสูงส่งมากด้วย เจ้าวางใจได้เลย ระดับความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับพี่ฉู่ ข้าไม่คิดเงินพวกเจ้าหรอก!”
“มาเถอะ เชื่อข้าสิ ข้า...”
ซือหม่าฉางเฟิงคิดจะอธิบายต่ออีกสักหน่อย แต่กลับถูกจ้าวเต๋อจู้ที่อยู่ด้านหลังคว้าคอเสื้อดึงถอยหลังไป
“อย่ามัวแต่พล่ามทำตัวเกะกะน่า ถ้าเจ้าอยากวาดนักก็มาวาดให้ข้านี่!”
ซือหม่าฉางเฟิงไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด ยอมให้อีกฝ่ายลากกลับไปที่โต๊ะอาหารแต่โดยดี
หลังจากนอนร่วมผ้าห่มผืนเดียวกันมาทั้งคืน เขากับพวกจ้าวเต๋อจู้ก็สนิทสนมกลมเกลียวกันไปแล้ว!
จริงแท้แน่นอน มีแต่ผู้ชายที่เคยนอนด้วยกันเท่านั้น ถึงจะเข้าใจว่ามิตรภาพลูกผู้ชายมันแน่นแฟ้นชวนจิ้นขนาดไหน
พอเห็นซือหม่าฉางเฟิงไม่มาเกะกะสายตาแล้ว หลิวชิงเสวี่ยก็ยิ้มน้อยๆ ดวงตาสองข้างโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวพลางมองฉู่โม่