บทที่ 711 การมารับตัว

ตอนที่ 710: การมารับตัว

«อืม หอมจริง ๆ~»

เฒ่าเถียนตักดินสีดำที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นขึ้นมาหนึ่งกำมือ นำมาจดจ่อใกล้จมูกแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ สีหน้าแสดงความเคลิบเคลิ้มออกมา

เขาเป็นบ่าวรับใช้ที่เกิดในจวนตระกูลจ้าวแห่งจิ่วเจียง เติบโตมาในตระกูลจ้าวตั้งแต่เด็ก ถือว่าเคยเห็นโลกกว้างในยุทธภพมาบ้าง แต่พอได้เข้ามาในบ้านบรรพบุรุษพญานาคแห่งนี้ เขาก็เพิ่งตระหนักได้ว่า————สิ่งใดที่เรียกว่าสมบัติล้ำค่าฟ้าดินกลับเป็นแค่หญ้าริมทาง

การสร้างตระกูลพญานาคขึ้นมาหนึ่งรุ่น กับการที่พญานาคถือกำเนิดติดต่อกันรุ่นแล้วรุ่นเล่า เป็นแนวคิดที่แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน ต่อให้เป็นยุคที่ไม่มีพญานาคถือกำเนิดขึ้นมา ตระกูลหลิวก็ยังคงเป็นยักษ์ใหญ่ระดับท็อปของยุทธภพอยู่ดี ยิ่งไปกว่านั้นคนตระกูลหลิวต่างเชี่ยวชาญวิชาฮวงจุ้ย ไม่ว่าจะเป็นของวิเศษ ข้าวของล้ำค่า หรือแม้แต่ดินแดนสวรรค์วิเศษ พวกเขาก็สามารถหาพบได้อย่างง่ายดาย ทั้งยังขนย้ายกลับบ้านได้อีกด้วย

ส่วนตระกูลฉินเป็นอีกหนึ่งขั้วที่ตรงกันข้าม โดยทั่วไปพวกเขาแยกแยะไม่ออกว่าอะไรคือของดี เจออันไหนถูกใจก็ขนกลับบ้านหมด ยกเว้นสิ่งที่ใช้ฝึกrกายได้ นอกนั้นพวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะใช้มันอย่างไร และขี้เกียจจะใช้ด้วย ด้วยเหตุนี้จึงเกิดภาพความฟุ่มเฟือยแบบดิบ ๆ อย่างการนำซากกระดูกมังกรมาทำเป็นจุดชมวิว หรือใช้ศิลาค่ายกลระดับบนมาปูพื้น

หลังจากเฒ่าเถียนแสดงความรักใคร่กับดินกำมือนี้เสร็จ เขาก็นำมันใส่ลงไปในถังข้างกายอย่างระมัดระวัง ซึ่งนี่คือถังที่เปิ่นเปิ่นตั้งใจจะถือไปค่ายฤดูร้อนเพื่อใส่พู่กัน