บทที่ 673 คนกู้ศพ

ตอนที่ 672 คนกู้ศพ

เมื่อได้ยินชื่อ “ซูจุยหย่วน” อีกครั้ง หลี่จุยหย่วนก็รู้สึกถึงความคุ้นเคยที่แฝงไปด้วยความแปลกแยก

เด็กหนุ่มไม่ได้รู้สึกต่อต้านเรื่องที่หลี่หลานเปลี่ยนนามสกุลให้ตนเท่าใดนัก กลับเป็นทวดของเขาที่เอาแต่ทุบอกชกหัวด้วยความเสียดาย พร่ำบอกให้เขาเปลี่ยนกลับไปใช้นามสกุลเดิมเสียที

เรื่องพวกนี้เป็นเพียงเล่ห์เหลี่ยมในทางโลก แต่หากมองในมุมของสำนักวิชาอาคม... เจ้ายังไม่สามารถแม้แต่จะเปลี่ยนนามสกุลของข้าให้ตรงกับความเป็นจริงได้ แล้วสิ่งที่เจ้าใช้ทำนายข้าอยู่นั้นมันคืออะไรกันแน่?

เมื่อดวงชะตาถูกเปลี่ยนที่หน้าต่างทะเบียนราษฎร์ ก็เหมือนมีร่องลึกขวางกั้นเอาไว้ พระรูปนั้นยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของร่องลึกนั้นมาโดยตลอด ไม่ว่าเขาจะเพ่งมองอย่างไร ก็ไม่มีทางเห็นตัวตนที่แท้จริงได้ชัดเจน นี่อาจเป็นเหตุผลที่ตอนนี้เขายังกล้าพูดต่อหน้าตนว่าตนคือเหตุผลที่เขาได้รับสืบทอดร่างจำลอง

แม้แต่จักรพรรดิเฟิงตูตอนที่ปราบพระกษิติครรภโพธิสัตว์ ก็ยังไม่เคยพูดจาเพ้อเจ้อเช่นนี้กับพระโพธิสัตว์เลย

พระรูปนั้น... ช่างกล้าหาญนัก

ลั่วซาง: “เด็กน้อย ทำไมเจ้าไม่ถามชื่อของอาจารย์ล่ะ?”

ในขณะที่พูด พระรูปนั้นก็ค่อยๆ แทรกตัวออกมาจากผนังหิน พูดให้ถูกคือผนังหินรอบด้านเริ่มหลั่งเลือดออกมา ก่อนจะก่อตัวเป็นเนื้อหนัง ร่างกายครึ่งท่อนของเขาหลอมรวมเข้ากับผนังหินไปแล้ว ก่อให้เกิดบรรยากาศที่ชวนขนลุก

เมื่อลั่วซางยกมือขวาที่ดูปกติขึ้นมาแล้วแบฝ่ามือออก มือที่เปื้อนเลือดนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากผนังหิน สร้างแรงกดดันมหาศาล