บทที่ 670 9

บทที่ 669

ใต้ฝ่าเท้าของหลี่จุยหย่วน เส้นด้ายสีทองสั่นไหวเป็นระลอกคลื่น นี่คือสัญญาณบ่งบอกว่าตัวเขาเองกำลังถูก ‘หยั่งรู้’ อย่างหนักหน่วงจากพลังอำนาจที่เหนือกว่า

ไม่มีการปิดบัง และไม่จำเป็นต้องซ่อนเร้น ในเมื่อเขาเป็นฝ่าย “บุกรุก” เข้ามาในสถานที่หลับใหลของผู้อื่น ต่อให้... เขาจะจ่ายเงินซื้อตั๋วเข้ามาก็ตาม แต่หากเป็นคนธรรมดาหรือคนในยุทธภพที่ไร้เดียงสาก็คงไม่เป็นไร ทว่าเมื่อมาถึงระดับของเขา การรู้อยู่เต็มอกแล้วยังดึงดันจะเข้ามา ก็ไม่อาจแสร้งทำเป็นไร้เดียงสาได้อีก

ดังนั้น นับตั้งแต่ก้าวเข้ามาที่นี่ หลี่จุยหย่วนจึงวางตัวต่ำต้อยที่สุด

ต่อให้กฎแห่งกรรมในตัวเขาจะถูกขุดคุ้ย และอาศัยสายใยทางสายเลือด “ย้อนรอย” ไปจนเห็นภาพพ่อแม่ที่เคยมาที่นี่ หลี่จุยหย่วนก็ยินดีที่จะอดทนต่อการล่วงเกินเช่นนี้

การที่เจ้าบ้านจะตรวจสอบแขกที่ไม่ได้รับเชิญถึงสามชั่วโคตรนั้น เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

ภาพที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่ภาพจากกระจกคุนหลุนแห่งแดนตะวันตก แต่เป็นการ “ลอก” ความทรงจำของท่านผู้นั้นที่อยู่ใต้กองดิน นับว่าเป็นมายากลที่ดิบและเรียบง่ายที่สุด เดิมทีหลี่จุยหย่วนตั้งใจจะหันหลังเดินไปที่ร้านชำในศาลาไกลๆ เพื่อซื้อน้ำสักสองขวด แล้วรอให้พี่เลี่ยงเลี่ยงคุยโทรศัพท์เสร็จเพื่อกลับพร้อมกัน เด็กหนุ่มไม่มีความประสงค์จะมานั่งหวนรำลึกถึง “ความรักของพ่อแม่” ในภาพความทรงจำนี้