บทที่ 630 คนกู้ศพ

# 捞尸人第629章

第629章

"ตั้ก ตั้ก ตั้ก——"

เสียงเครื่องยนต์แผดดังฉีกความเงียบสงบของสองฝั่งแม่น้ำจนขาดวิ่น ไต้ก๋งเรือหนีบบุหรี่ไว้มวนหนึ่ง ยืนขมวดคิ้วแน่นอยู่ที่ท้ายเรือ

ยามนี้ เรือขนส่งสินค้าขนาดเล็กเช่นนี้มีอยู่เกลื่อนกลาดตามแม่น้ำลำคลอง นี่คือยุคทองของผู้ประกอบอาชีพขนส่งสินค้า ไม่ว่าจะทางบกหรือทางน้ำ ขอแค่มีรถสักคันหรือมีเรือสักลำ ในสายตาของญาติสนิทมิตรสหายต่างก็มองว่าเป็นพวก "โกยเงิน" กันทั้งนั้น

เมียของไต้ก๋งเรือประคองชามบะหมี่ขึ้นมาจากใต้ห้องเคบิน ร้องเรียกชวนลูกชายวัยผู้ใหญ่สองคนที่มาวิ่งเรือด้วยกันกินข้าวเย็น

ผู้เป็นเมียตักบะหมี่ให้ไต้ก๋งเรือชามหนึ่ง บนชามโปะเครื่องราดมาหนาเตอะ แต่เขากลับไม่รับ ทัศนายังคงจับจ้องไปทางหัวเรือ

ตรงหัวเรือมีหญิงสาวสองคน ใหญ่หนึ่งเล็กหนึ่ง คนโตปูเสื่อกกนอนอยู่ตรงนั้น ส่วนคนเล็กวางม้านั่งไว้ตัวหนึ่ง นั่งจุ้มปุ๊กอยู่ตรงหัวเรือแทบจะทั้งวันโดยไม่ไหวติง

เรียกให้เข้ามาพักในห้องเคบินก็ไม่มา ชวนกินข้าวด้วยกันก็ปฏิเสธ พวกเธอเอาแต่กินขนมปังอัดแผ่นที่พกมาในกระเป๋าเป้ของตัวเอง

พิเคราะห์ดูแล้วก็ไม่ได้ดูยากจน อุปโภคเรือนร่างยิ่งจิ้มลิ้มพริ้มเพราผิดมนุษย์มะนา แต่กลับยอมเสียเงินมานั่งเรือสินค้าซอมซ่อของเขาที่ดูเหมือนใช้ขนส่งสินค้าเช่นนี้