บทที่ 629 8

ตอนที่ 628

ชิงอัน: "หึ เจ้ายังคิดจะไปอีกหรือ ยังไม่รู้จักพออีกรึ"

ในเมื่อมีหนทางรอดอยู่ตรงหน้าแต่กลับไม่คว้าไว้ ชิงอันย่อมมองออกว่าจ้าวอี้มีเจตนาใด การที่เขาอยากจะเข้าไปคุมทีมของเจ้าเด็กนั่นเป็นเพียงข้ออ้าง ที่แท้แล้วเขาจงใจสร้างหนี้เพื่อที่จะได้ไปชดใช้ต่างหาก

จ้าวอี้มองขึ้นไปยังต้นท้อเหนือศีรษะ ไอน้ำรวมตัวกันที่กลีบดอกจนกลายเป็นหยดน้ำร่วงหล่นลงมา ไหลรวมกันเป็นสายบนพื้นดินก่อนจะไหลลงสู่สระน้ำ

จ้าวอี้: "ไม่ใช่เพราะข้าโลภหรอกครับ คนเราไม่จำเป็นต้องเดินขึ้นที่สูงเสมอไป แต่น้ำ... มันไหลลงสู่ที่ต่ำเสมอ"

ชิงอันสะบัดมือ เส้นทางการไหลเวียนของป่าท้อแห่งนี้ก็ปรากฏชัดเจนขึ้น น้ำในสระกลายเป็นแหล่งกำเนิดที่หล่อเลี้ยงต้นท้อ จากล่างขึ้นบน

จ้าวอี้: "แค่ก... ข้าไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งขนาดนั้นหรอกครับ"

ชิงอัน: "จ้าวอู๋ย่าง ช่างมีจิตใจที่ยิ่งใหญ่ 'ผู้ที่ไม่แย่งชิง ใต้หล้าจึงไม่มีใครแย่งชิงกับเขาได้'"

จ้าวอี้: "อี้... ขอน้อมรับคำชมแทนบรรพบุรุษครับ"

ชิงอัน: "หลับใหลอยู่ใต้ดินนานเกินไป ทำให้พลาดทิวทัศน์งดงามในยุทธภพนี้ไปมากจริงๆ"