บทที่ 631 0

บทที่ 630

นอกหน้าต่าง ดวงจันทร์ส่องสว่างท่ามกลางหมู่ดาวเบาบาง

หลิวอวี้เหมยลุกจากเตียง เดินไปที่โต๊ะเครื่องเซ่น รินเหล้าข้าวให้ป้ายวิญญาณของตนเองและหลิว清澄คนละจอก

อาหลีลืมตาขึ้นมองทางนี้

หลิวอวี้เหมย: "เป็นนิสัยที่ย่าเพิ่งฝึกมาช่วงนี้ หัวค่ำนอน ดึกตื่น แล้วช่วงดึกสงัดก็นั่งคุยเป็นเพื่อนบรรพบุรุษที่นี่ รบกวนเจ้าหรือเปล่า?"

เด็กสาวส่ายหน้าเบาๆ

หลิวอวี้เหมย: "ง่วงไหม"

เด็กสาวส่ายหน้าอีกครั้ง

หลิวอวี้เหมย: "งั้นให้ย่าแต่งตัวให้เจ้าเถอะ เจ้าไปนอนบนเตียง ย่ากลัวจะรบกวนการพักผ่อนของเจ้า เลยต้องคอยระวังเวลาพูด มันไม่ค่อยถนัดน่ะ"

เด็กสาวลุกจากเตียง