เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
第620章
「ฮ่าๆ~」
เหล้าวันนี้ดื่มได้ถึงใจจริงๆ ดื่มตั้งแต่กลางวันยันกลางคืน แม้แต่ในฝันก็ยังดื่ม
วันนี้ได้คุยกันจนหนำใจ พบคนพูดภาษาคน พบผีพูดภาษาผี น้ำลายกระเด็นคลุกเคล้าไปกับรสเหล้า ยิ่งดื่มยิ่งได้อรรถรสเสียจริง
หลี่ซานเจียงไพล่หลังเดินไปข้างหน้าท่าทางราวกับเลขาธิการหมู่บ้าน ไม่รู้ว่าเดินไปไกลแค่ไหนแล้วถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่ารอบข้างมืดสนิท มองไม่เห็นแสงสว่างแม้แต่น้อย
「ซี๊ด... งานแต่งงานนี้เลิกรากันตอนไหนกันนะ?」
พยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก จำได้เพียงว่าตัวเองลุกขึ้นยืนรับเหล้าจากเจ้าบ่าว แล้วหลังจากนั้นภาพก็ตัดไป
「ไม่ใช่สิ เจ้าหนุ่ม ฝันที่เจ้าส่งมาให้นี่มันมีแต่ขาเข้าไม่มีขาออกหรือไง」
หลี่ซานเจียงไม่รู้ว่าตัวเองเดินมาถึงไหนแล้ว คิดในใจว่าตนกำลังร่วมงานแต่งของวิญญาณ สถานที่ก็น่าจะอยู่ไม่ไกลจากยมโลก หากเผลอไผลเดินหลงเข้าไปรายงานตัวจนถูกท่านยมบาลจับตัวไว้คงแย่
กิจการที่บ้านเพิ่งจะเริ่มขยาย ยังไม่ได้หาเงินก้อนโตไว้ให้เจ้าหนุ่มหย่วนโหวเลย ถ้าต้องมาตายตอนนี้คงขาดทุนย่อยยับ