บทที่ 622 1

บทที่ 621

“ไอ้สามตา ไฟอะไรน่ะ หลอดไฟขาดหรือไง?”

หลินซูโหย่วเดินเข้ามาในห้องโดยมีเปิ่นเปิ่นนำทาง

เมื่อครู่เขาเพิ่งลงไปช่วยตำสมุนไพรข้างล่าง เฉินซีหยวนใช้พลังงานจนเกินขีดจำกัด ทันทีที่กลับสู่โลกความเป็นจริงเธอก็เข้าสู่ภาวะโคม่าอย่างหนัก

มู่ชิวอิ่งตรวจอาการแล้วถามว่า แม่นางเฉินเคยฝืนตื่นขึ้นมาจากอาการหมดสติก่อนหน้านี้หรือไม่

เมื่อได้รับคำยืนยัน มู่ชิวอิ่งก็ถอนหายใจพลางกล่าวว่านั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้อาการบาดเจ็บหนักขึ้นเป็นทวีคูณ แต่ในขณะเดียวกันก็แสดงความเข้าใจ เพราะบางครั้งสถานการณ์คับขันก็ทำให้ไม่มีทางเลือกอื่น

เจ้าอ้วนน้อยหวังหลินยิ่งหนักกว่า หายใจออกมากกว่าหายใจเข้า นอนอยู่บนเตียงโดยมีเถ้ากระดาษไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ด ดูราวกับจะขาดใจตายได้ทุกเมื่อ

เมื่อเทียบกันแล้ว อาโหย่วไม่รู้เลยว่าอาการของจ้าวอี้หนักหนาสาหัสเพียงใด

ในงานแต่งงาน ทันทีที่เริ่มลงมือ เขากับเฉินซีหยวนก็ถูกความมืดเข้าปกคลุมจนถึงเวลาเริ่มงานเลี้ยง

ตอนที่เดินสายรินเหล้า เหตุผลที่หลี่จุยหย่วนเป็นคนพาอาหลีเดินไปทีละโต๊ะ เป็นเพราะตอนนั้นความอาฆาตของหมิงหนิงซวงกำลังจะจางหายไป ภาพลวงตาถูกตัดขาดอย่างรุนแรง แต่ละโต๊ะแยกออกจากกัน อาโหย่วจึงไม่ได้เห็นจ้าวอี้ที่แอบสั่นอยู่ใต้โต๊ะ