บทที่ 611 章

捞尸人 第610章

การพบกันใหม่ของสหายเก่าที่ห่างหายกันไปนานกว่าพันปี ทันทีที่ได้พบหน้ากัน ก็มอบคำทักทายที่อบอุ่นที่สุดให้แก่กัน

คนทั้งสองที่อยู่บนพื้นดูเหมือนจะตื้นตันจนพูดไม่ออก

เซียนกูไม่ได้ตอบ เมื่อหัวหน้าปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาอีกครั้ง ราวกับว่าในชั่วพริบตาเดียวพวกเขาก็กลับไปสู่สถานะในวันวาน ทุกครั้งที่มีเจ้าหนอนหนังสืออยู่ด้วย คำถามของหัวหน้ามักจะเป็นเจ้าหนอนหนังสือที่คอยตอบเสมอ

เจ้าหนอนหนังสือเองก็ไม่ได้ตอบ เพราะเขารู้ดีว่าคำถามนี้ของหัวหน้าไม่ใช่การถามเขาและเซียนกู แต่เป็นการถามตัวเอง

คำตอบนั้นชัดเจนอยู่แล้ว เหตุผลเดียวที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้ก็คือ... ตัวหัวหน้าเองนั่นแหละที่มีปัญหา

นับตั้งแต่ตอนที่เซียนกูเริ่มทำพิธีบูชายัญเป็นคนแรก และหลี่จุยหย่วนเริ่มลงมือตัดขาดสามกิเลส สภาพแวดล้อมที่ก้ำกึ่งของการตัดสามกิเลสนั้นก็ถือกำเนิดขึ้น เว่ยเจิ้งเต้าในยุคพญามังกรจึงลืมตาขึ้น

วินาทีแรกที่เขารู้ตัวว่าตนเองตายไปแล้ว เขานั่งอยู่ที่โต๊ะหินหน้าถ้ำบำเพ็ญเพียร พลางขบคิดถึงปัญหานี้

กระทั่งตอนที่เจ้าหนอนหนังสือมองจากภายนอกเข้ามา เว่ยเจิ้งเต้าในยุคพญามังกรที่อยู่ข้างในก็กำลังมองดูอยู่เช่นกัน

เขาเห็นกับตาว่าหลี่จุยหย่วนใช้กระดานหมากรุกทุบตีร่างในวัยเยาว์ของตนจนตาย