บทที่ 608 7

**ตอนที่ 607**

บางคนเกิดมาพร้อมกับรูปร่างที่ใส่อะไรก็ดูดี สามารถสวมใส่เสื้อผ้าได้ทุกสไตล์ ส่วนเว่ยเจิ้งเต้าคือคนที่สามารถทำให้ทุกสิ่งที่ดูไร้เหตุผล กลายเป็นเรื่องสมเหตุสมผลขึ้นมาได้

หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น คงไม่มีใครแบกรับข้อสันนิษฐานนี้ได้ไหว มีเพียงเว่ยเจิ้งเต้าเท่านั้นที่คุณเพียงแค่ต้องตั้งคำถามว่าจินตนาการของคุณนั้นขาดแคลนหรือไม่

โลกใบนี้ควรจะรู้สึกโชคดี ที่ครั้งหนึ่งเคยมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวจนยากจะจินตนาการได้ตัวหนึ่ง มัวแต่จดจ่ออยู่กับการฆ่าตัวตาย จนไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องอื่น

เพียงแต่สุดท้ายแล้ว คนที่ลำบากคือสวรรค์เบื้องบน

หลี่จุยหย่วน: "วิถีสวรรค์ แท้จริงแล้วคืออะไร?"

นักอ่าน: "ในหนังสือหลายเล่มมีคำนิยามและการบรรยายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ความฝันของข้าในอดีตคือการบันทึกวิถีสวรรค์ที่แท้จริงเอาไว้

จนกระทั่งข้าสงสัยว่าหัวหน้าเคยกัดมันไปหนึ่งคำ ความฝันนั้นก็เปลี่ยนไป ข้าไม่พอใจกับการแค่คัดลอกรูปลักษณ์ของมันอีกต่อไป ข้าต้องการจะ... ผนึกมันรวมเข้ากับหนังสือของข้า"

นี่คือจุดเริ่มต้นของการวางหมากของนักอ่าน

หากต้องการล่าเหยื่อ ก็ต้องทำให้เหยื่อบาดเจ็บซ้ำๆ ทำให้มันอ่อนแอ เผยให้เห็นช่องโหว่มากขึ้น แล้วสุดท้ายจึงค่อยฉวยโอกาสเหวี่ยงเชือกออกไปเพื่อจับกุม