บทที่ 607 6

บทที่ 606

“แม่เอ๊ย! สู้กันแบบนี้ก็ได้เหรอวะ?”

ที่มุมหนึ่ง จ้าวอี้ที่เพิ่งตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก เห็นภาพตรงหน้าแล้วรู้สึกทั้งอิจฉาและเจ็บใจ

เขาเพิ่งจะได้ออกหมัดสนุกๆ แค่หมัดเดียวก็โดนซัดจนหมอบ แต่ไอ้เจ้าแซ่หลี่นั่นกลับกำลังจะได้สนุกกับหมัดอีกนับไม่ถ้วน

สิ่งเดียวที่พอจะปลอบใจเขาได้คือ การที่ไอ้เจ้าแซ่หลี่เลือกเล่นงานบัณฑิตแทนที่จะเป็นผู้หญิงคนนั้น ก็เพราะตัวเขาเองได้ปูทางเอาไว้ให้แล้ว ไอ้เจ้าแซ่หลี่ถึงได้อาศัยจังหวะนี้ต่อยอดขึ้นไปได้

ภูเขาที่ยอมให้คุณยืนอยู่บนยอดเพื่อชมทิวทัศน์ ก็เพราะมันเองก็ต้องการสายล่อฟ้าเหมือนกัน

บัณฑิตเอ่ยขึ้น: “เจ้าไม่ได้กินบุญบารมีเข้าไป”

วิชาลับการเปลี่ยนผ่านโชคชะตาที่เขาใช้ ราวกับบีบคอผู้จุดตะเกียงเอาไว้ได้อยู่หมัด ทว่าครั้งนี้กลับคว้าน้ำเหลว ไม่เพียงแต่สาปแช่งไม่ได้ แต่กลับกลายเป็นการมอบพรให้เสียอย่างนั้น

หลี่จุยหย่วน: “ช่องโหว่ในหนังสือของเจ้า... มีเยอะไปหน่อยนะ”

เด็กหนุ่มกำหมัดขวาแน่น มือซ้ายคว้าพลังฮวงจุ้ยเข้ามาเพื่อสะสมแรงส่งให้ตนเอง