บทที่ 598 7

ตอนที่ 597

“มาแล้ว”

จางหลี่แย้มยิ้มยืนอยู่ใต้ศาลา มองดูเปิ่นเปิ่นที่ขี่สุนัขสีดำตัวหนึ่งตรงมาแต่ไกล

ขาของสุนัขเบรกกะทันหัน เสี่ยวเฮยสไลด์ตัวข้างๆ หยุดรถและกลับตัวในคราวเดียวอย่างคล่องแคล่ว แถมยังไม่ลืมสะบัดหางเป็นสัญญาณไฟท้าย

เปิ่นเปิ่นลงจากหลังสุนัข หยิบเครื่องเซ่นไหว้และหนังสือพิมพ์ ‘หยางจื่อหว่านเป้า’ ของวันนี้ออกมาจากอาน

อานสุนัขใบใหม่เป็นสีม่วงเข้ม เมื่อเข้ามาใกล้ จางหลี่รู้สึกเหมือนถูกไฟลวก

นอกจากอานแล้ว เสี่ยวเฮยยังสวมเสื้อสุนัขที่มีสีดำเป็นหลัก เนื้อผ้าเนียนละเอียดกลมกลืนไปกับขนจนตาเปล่าของคนทั่วไปไม่อาจแยกออกได้

พูดได้เลยว่าแค่เครื่องแต่งกายบนตัวสุนัขตัวนี้ หากโยนลงไปในยุทธภพ คงต้องแย่งชิงกันจนเลือดนองพื้น

หลิวอวี้เหมยบอกว่าจะทำตัวเป็นผู้อาวุโสว่างงาน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่จัดการอะไรเลย อีกอย่างตอนนี้ในบ้านก็มีคนอยู่ไม่กี่คนกับสุนัขอีกหนึ่งตัว

การปรนนิบัติเสี่ยวเฮยถือเป็นการปูทางให้มันกลายเป็นสัตว์อสูรคู่กายของเปิ่นเปิ่นในอนาคต ตามกฎแล้ว เสื้อผ้าใหม่ ที่นอนใหม่ และชามข้าวสุนัขใหม่ตามฤดูกาลเหล่านี้ล้วนต้องจัดหาให้ครบ