บทที่ 503 รอยร้าวแห่งโชคชะตา

**ตอนที่ 502: รอยร้าวแห่งโชคชะตา**

สิ่งที่ถูกทำลายคือศิลาจารึก ทว่าสิ่งที่พังทลายลงไปนั้นหาใช่เพียงแค่ศิลาจารึกไม่

ศิลาจารึกในโลกความเป็นจริงนั้นจัดการได้ง่าย จะเคลื่อนย้าย ทุบทำลาย หรือระเบิดทิ้ง ก็ขึ้นอยู่กับความพอใจ แต่บนมิติที่ว่างเปล่าเหนือขึ้นไปนั้น ศิลาจารึกก้อนนี้เป็นเพียงป้ายเลขที่บ้านที่แปะไว้หน้าประตู เพื่อให้สายตาของ 'วิถีสวรรค์' จับจ้องมาได้สะดวกเท่านั้น

ดังนั้น ไม่ว่าคุณจะจัดการกับป้ายเลขที่บ้านนี้อย่างไรก็ไร้ความหมาย เพราะตัวบ้านหลังนี้ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ที่เดิม

สิ่งที่เฉินอวิ๋นไห่และวิญญาณมังกรทั้งสามของตระกูลเฉินทำ คือการถอนรากถอนโคนบ้านหลังนี้ รวมถึงลูกหลานตระกูลเฉินทั้งหมด ออกไปจากสายตาของวิถีสวรรค์อย่างสิ้นเชิง

นับจากนี้เป็นต้นไป ลูกหลานตระกูลเฉินแห่งฉงหยาจะไม่ได้รับความคุ้มครองจากวิถีสวรรค์อีกต่อไป และจะไม่ได้รับอานิสงส์จากโชคชะตาที่เคยได้รับมา

แม้หลี่จุยหย่วนจะคาดเดาผลลัพธ์ไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่เมื่อเขาที่นั่งอยู่บนขั้นบันไดได้เห็นเฉินอวิ๋นไห่ชกศิลาจารึกจนแตกละเอียดด้วยตาตัวเอง เขาก็ยังรู้สึกสะเทือนใจอย่างบอกไม่ถูก

ทว่าไม่นาน หลี่จุยหย่วนก็พบว่าตนเองคิดผิด ความเข้าใจของเขายังตื้นเขินเกินไป ในที่สุดเขาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าความอัปยศอดสูอันลึกซึ้งของวิญญาณมังกรตระกูลเฉินและเฉินอวิ๋นไห่นั้นมาจากไหน

อาณาเขตของบ้านบรรพบุรุษตระกูลเฉินถูกรบกวนจนปั่นป่วน แต่สภาพอากาศโดยรอบยังคงอยู่ ด้วยความเชี่ยวชาญด้านฮวงจุ้ยของหลี่จุยหย่วน เพียงแค่มองจากระยะไกลเขาก็เห็นความเปลี่ยนแปลง