บทที่ 502 คนกู้ศพ

บทที่ 511 เฉินอวิ๋นไห่ฟื้นคืนชีพ วาจาสามหาวท้าทายวิถีสวรรค์!**

วินาทีที่ดวงตาเบิกโพลง ทั่วทั้งสรรพสิ่งพลันตกอยู่ในความเงียบงัน

หลังจากนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างจึงค่อยตามมาเป็นพรวน ราวกับว่าแผ่นดินผืนนี้ยังไม่ทันตั้งตัวรับการกลับมาของเขา จนเกิดการล่าช้าบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ

เหนือท้องฟ้าของเรือนเดิมตระกูลเฉิน หมู่เมฆาดำทะมึนที่เคยก่อตัวหนาทึบจากความปั่นป่วนของสิ่งชั่วร้ายพลันแตกออกเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่ มวลหมึกทมิฬพวยพุ่งทะลักล้นร่วงหล่นลงมา ทว่าในระหว่างที่มันค่อยๆ คืบคลานเข้าใกล้ร่างนั้น มันกลับแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวบริสุทธิ์อย่างต่อเนื่อง

หากมองดูในระยะใกล้ ช่างดูราวกับมีหอคอยหยกขาวตั้งตระหง่านอยู่บนสรวงสวรรค์ ทอดตัวลงมาเพื่อต้อนรับเซียนจุติ

หากทอดสายตามองดูในระยะไกล ก็ช่างละม้ายคล้ายกับน้ำตกสายใหม่ที่เพิ่งเปิดตัว รังสรรค์ทัศนียภาพอันยิ่งใหญ่เพื่อบุรุษผู้นี้โดยเฉพาะ

ในตำนานปรัมปรา มักจะมีฉากตอนที่ใครต่อใครปรากฏกายขึ้นพร้อมกับปรากฏการณ์อัศจรรย์แห่งสวรรค์และโลกอยู่บ่อยครั้ง ทว่าในความเป็นจริง พญามังกรในโลกมนุษย์ ยามเมื่อเพ่งพินิจสายตาอย่างจริงจัง ก็สามารถปลุกปั่นอานุภาพอันยิ่งใหญ่ไพศาลเช่นนี้ขึ้นมาได้แล้ว

ด้วยเหตุนี้ ทำเนียบพญามังกรจึงต้องมีพิธีเคารพประตู ทว่าพญามังกรกลับไม่จำเป็นต้องใช้มัน