บทที่ 504 3

**ตอนที่ 503**

วัดแห่งนี้ทรุดโทรมมาก

ไม่ว่าจะเป็นบริเวณรอบนอกหรือภายใน ไม่มีค่ายกลหรืออาคมใดๆ ถูกจัดวางไว้เลย เปรียบเสมือนเปิดโล่งไว้ทั้งหมด

ทว่าหากหลี่จุยหย่วนไม่ได้ข้อมูลตำแหน่งที่ตั้งที่แน่ชัดมาจากหวังหลิน เขาก็คงยากจะหาที่นี่พบ

มุมอับที่วัดร้างแห่งนี้ตั้งอยู่ มีภูมิประเทศเป็นภูเขาและสายน้ำธรรมชาติคอยบดบัง ถือเป็นสถานที่ซ่อนเร้นโดยธรรมชาติอย่างแท้จริง

หลังจากจัดแจงให้ทุกคนพักผ่อนในวัดแล้ว หลี่จุยหย่วนก็นั่งลงหน้าองค์พระพุทธรูปที่พังทลาย

อาหลีหมดสติอยู่ข้างกายเด็กหนุ่ม ส่วนจ้าวอี้ก็นั่งอยู่เบื้องล่างของหลี่จุยหย่วนในท่าทางที่เหมือนกันทุกประการ

ตลอดการเดินทางมาจนถึงตอนนี้ แม้แต่หลี่จุยหย่วนที่ควบคุมวิชาหุ่นเชิดละครเงาก็ยังรู้สึกเหนื่อยล้า แต่หุ่นเชิดอย่างจ้าวอี้กลับยังคงรักษาความแข็งแกร่งเอาไว้ได้

นั่นหมายความว่าในช่วงเวลาที่ผ่านมา จ้าวอี้ได้แอบยกระดับสมรรถภาพร่างกายของตนเองขึ้นมาอีกขั้นจนกลายเป็นคนถึกทนอย่างยิ่ง

เขามักจะเป็นเช่นนี้เสมอ เงียบเชียบ ไม่ว่ากี่ครั้งที่ต้องพ่ายแพ้หรือตกที่นั่งลำบาก เขาก็ยังสามารถไล่ตามคนอื่นได้ทันเสมอ