บทที่ 489 章

第488章

「อย่าพูดถึงเรื่องจากลาเลย ฉันจะไม่ร้องไห้เพราะเรื่องแค่นี้หรอก มันก็แค่ความฝันเมื่อคืนเท่านั้นเอง~」

บนรถสามล้อเครื่องของเจ้าหนูขาวประดับประดาด้วยไฟหลากสี เสียงเพลงดังออกมาจากลำโพง ในขณะที่เจ้าตัวกำลังง่วนอยู่กับการผัดกับข้าวและจัดจาน เรียกได้ว่าสร้างบรรยากาศของความอร่อยและกลิ่นอายชีวิตผู้คนได้อย่างเต็มเปี่ยม

เนื่องจากหลีฮวากำลังเร่งทำออเดอร์งานกระดาษกงเต็กจึงไม่มีเวลามาทำอาหาร แต่ที่บ้านมีคนกินจุอยู่หลายคน อย่างเฉินซีหยวนและรุ่นเซิง ซึ่งตอนนี้ยังควบคุมระบบเผาผลาญของตัวเองไม่ได้ การผัดกับข้าวสักสองสามจานน่ะง่าย แต่ถ้าต้องผัดทีละหลายหม้อก็ถือเป็นงานหนัก

ดังนั้นในช่วงกลางวันทุกคนจึงมักจะกินแค่บะหมี่น้ำหรือโจ๊กกับผักดองประทังชีวิตไปก่อน รอจนตกดึกเจ้าหนูขาวมาถึงค่อยอาศัยมื้อดึกช่วยปรับปรุงคุณภาพอาหาร

จากจุดนี้ก็ทำให้เห็นได้ว่า ตอนที่ป้าหลิวอยู่ที่บ้าน ทั้งต้องทำกระดาษกงเต็ก ทำธูปเทียน แถมยังต้องทำอาหารให้คนกลุ่มใหญ่ในบ้านนั้นเก่งกาจเพียงใด นางถึงขั้นยังมีเวลาเหลือเฟือมานั่งแทะเมล็ดแตงโมได้อีก

มู่ชิวอิ่งรับไม้ปิ้งย่างมาวางลงบนจานตรงหน้าเฉินซีหยวน จากนั้นก็หยิบตะเกียบช่วยแกะมะเขือยาวปิ้งแล้วคีบใส่ถ้วยให้

คุณหนูเฉินเวลาทานอาหารไม่เคยรีบร้อนกินอย่างมูมมาม มักจะกินอย่างสุภาพเรียบร้อยเสมอ แต่จุดเด่นของเธอคือการกินไม่หยุดหย่อน จนบางครั้งสองมือก็ดูจะไม่เพียงพอ