บทที่ 490 章

第489章

「ซานเจียงโหว ข้าว่าที่นี่ใช้ได้เลยนะ」

「อืม ซานเจียงโหว ข้าดูแล้วก็เข้าท่าดีเหมือนกัน」

คุณปู่ซานถือพลั่วเดินเลือกจุดขุดดินอยู่หลายจุด ก่อนจะหยิบดินขึ้นมาปั้นแล้วเอามาจ่อที่จมูกดมดูอย่างละเอียด

หลิวจินเสียถือกระดาษเหลืองในมือ จุดเผาตรงนั้นทีโปรยตรงนี้ที ปากก็พึมพำร่ายมนตร์ถามไถ่เหล่า「ภูตผี」แถวนั้น

หลี่ซานเจียงถือเข็มทิศฮวงจุ้ยเก่าๆ ไว้ในมือขวา หมุนปรับทิศทางไปมา มือซ้ายก็ขยับนิ้วคำนวณ เดี๋ยวก็ขมวดคิ้ว เดี๋ยวก็ทำหน้าเคร่งขรึม

ในบรรดาคนสามคนนี้ หลี่ซานเจียงดูมีมาดที่สุด ส่วนคุณปู่ซานดูธรรมดาที่สุด ดังนั้นงานนั่งเฝ้าพิธีศพของหลี่ซานเจียงจึงมีมากที่สุด และของคุณปู่ซานมีน้อยที่สุด

แต่ทว่า หากพูดถึงฝีมือที่แท้จริงแล้ว คุณปู่ซานผู้เลี้ยงดูรุ่นเซิงมาจนโตกลับเป็นคนที่เก่งกาจที่สุดในสามคนนี้ ส่วนหลี่ซานเจียงกลับเป็นคนที่รั้งท้าย

หลี่จุยหย่วนยืนอยู่ด้านหลัง มองดูชายชราทั้งสามคนกำลังกำหนดฮวงจุ้ยและเลือกสถานที่ตั้งโรงเผาถ่านแห่งใหม่

เหตุที่เด็กหนุ่มถูกเรียกตัวมา ไม่ใช่เพื่อขอความเห็น แต่เป็นเพราะในความคิดของหลี่ซานเจียง ทุกสิ่งทุกอย่างของเขาล้วนจะทิ้งไว้ให้เสี่ยวหย่วนโหว รวมถึงโรงเผาถ่านแห่งนี้ด้วย ดังนั้นเสี่ยวหย่วนโหวในฐานะ「เจ้าของทรัพย์」จึงต้องมาปรากฏตัวเพื่อให้ตำแหน่งขุมทรัพย์นี้มีความแน่นอน พูดง่ายๆ ก็คือ ตอนนี้หลี่จุยหย่วนเป็นเพียงมาสคอตที่ถูกคุณทวดสั่งให้มายืนอยู่บนกองหินสามก้อนที่วางซ้อนกันเท่านั้น