กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 437
“มาสู่ขอหลานสาวครับ”
“อ้อ”
“ฝ่ายหญิงมาสู่ขอถึงบ้านฝ่ายชายเลยหรือ?”
“หึหึ ไม่ได้หรือครับ?”
“ค่อนข้างแปลกนะ ปกติธรรมเนียมทั่วไปไม่ใช่ฝ่ายชายต้องไปสู่ขอที่บ้านฝ่ายหญิงก่อนหรอกหรือ?”
“ธรรมเนียมทั่วไปน่ะเขาวัดกันที่ความเหมาะสมทางฐานะครับ แต่จะเดินตามจารีตประเพณีท้องถิ่นอย่างไรก็ว่าไป แต่ในตลาดของทุกวงการ มันมีสัจธรรมอยู่อย่างหนึ่งเสมอ:
ของดีน่ะ ต้องแย่งชิงมา
ถ้ามัวแต่ถือตัวตามจารีตโบราณ ก็คงไม่มีเรื่องเล่าประเภท ‘ดักจับลูกเขยใต้ป้ายประกาศผลสอบ’ หรอกครับ”
“ฮ่าๆๆ ท่านนักพรตพูดแบบนี้ แสดงว่าลูกเขยที่ท่านหมายตาไว้ เป็นถึงบัณฑิตจอหงวนเลยหรือ?”